Test sterownika taśmy RGB, WiFi Android i iOS

rgb-wifiSterowniki do oświetlenia RGB są coraz bardziej rozbudowane. Na początku były zwykłe dziadoskie pilociki na podczerwień, następnie bardziej rozbudowane radiowe, później piloty dotykowe pracujące na 2,4GHz wielostrefowe, a teraz mamy integrację z domową siecią WiFi i sterownikami inteligentnego domu. A to wszystko przy niewygórowanych cenach. Dzisiaj przetestuję sterownik przeznaczony do współpracy z aplikacją na anroida / iOS, kupiony oczywiście w… Państwie Środka.

Obudowa
rgb-wifi-casingNie różni się dosłownie niczym od podobnych sterowników radiowych, wszystko jest klepane w tej samej formie i dostaje tylko inną naklejkę. Obudowa jednak to kawał porządnego plastyku, niestety nie posiada uchwytów mocujących, ale jest na tyle lekka że można ją przykleić. W tej wersji sterownika zaopatrzona w gniazdo SMA męskie, nieco krzywo obsadzone w obudowie. Terminale przewodów pomimo że są umiejscowione dosyć głęboko, to umożliwiają bezproblemową instalację urządzenia – choć na kacu gigancie drżenie rąk może dawać się we znaki :) Naklejka w czytelny sposób informuje gdzie co należy podłączyć.

Elektronika
rgb-wifi-pcbDwustronna płytka drukowana, jakość lutów dobra. Na wejściu znajduje się przetwornica napięcia w układzie step-down oparta na scalaczku MC34063 i kilku komponentach pasywnych, napięcie wejściowe 7,5V-24V zbija do napięcia 5,1V, które następnie trafia na regulator liniowy 1777 produkujący 3,3V. Niestety cała część zasilająca dosyć mocno się grzeje nawet przy zasilaniu z 12V, obudowa jest wyraźnie ciepła. Nawet podczas stanu czuwania sterownika, pobiera on aż 1,5W, stąd to ciepło.

HF-A11-0Mózgiem całego urządzenia jest gotowy moduł WiFi MPN:HF-A11-0. Zawiera on firmware wgrany przez producenta z możliwością konfiguracji poprzez panel WWW lub komendy AT+ UART. Umożliwia połączenie z siecią w trybie Access Point (AP) pracując jako serwer, tworząc nową sieć WiFi umożliwiając urządzeniom podłączenie się do niej, lub w trybie Station (STA) pracując jako klient, podłączając się do gotowej sieci WiFi, i umożliwia połączenia w lokalnej sieci np. poprzez router. Moduł obsługuje szyfrowanie TKIP/AES, zabezpieczenie WPA-PSK/WPA2-PSK, oraz pracę w standardach 802.11 b/g/n – dzięki czemu będzie kompatybilny z każdą lokalną siecią WiFi. Moduł w tym przypadku pracuje w trybie transparentnym, tzn otrzymane dane z WiFi wysyła z drugiej strony na UART, i choć umożliwia również tłumaczenie w drugą stronę, nie zostało to wykorzystane.

attiny2313Po drugiej stronie płytki znajduje się wielce tajemniczy układ o dokładnie zeszlifowanej nazwie. Już po pierwszym rzucie oka skojarzyłem go z pinoutem mikrokontrolera AVR Attiny2313 i nie myliłem się. Piny zasilania, sprzętowego uartu, resetu, oraz kwarcu idealnie pasują pod Attiny2313. Na obrazku zaznaczyłem które to piny. Kwarc jaki napędza ten układ to 29,4912MHz, i choć układ taki może sprawnie pracować do max 20MHz, producent zdecydował się przetaktować go na 150%. Normalnie pin reset takiego układu jest podciągnięty do zasilania poprzez rezystor i dodatkowo zabezpieczony kondensatorem, aby zapewnić bezproblemową pracę. Tutaj pin reset jest zciągnięty do masy, co normalnie powodowałoby że układ byłby ciągle zresetowany, chyba że funkcja pinu reset została wyłączona aby uniemożliwić odczyt zawartości układu – albo nie jest to Attiny2313. Nie bawiłem się w próby odblokowania i odczytania tego układu, ponieważ jego pin TX nie łączy się z pinem RX modułu WiFi, więc zadania układu sprowadzają się jedynie do odbierania danych i sterowania tranzystorami poprzez programowy PWM. Pin TX procesora jest jednak wyprowadzony w postaci padów goldpin i zapewne jest tam jakiś debug, ale tego również nie chciało mi się sprawdzać. Tranzystory wykonawcze to FDD8880 w obudowach D-PAK, o napięciu pracy do 30V oraz maksymalnym prądzie 58A dla warunków laboratoryjnych. Obietnice producenta sterownika to 4A na kanał, i wykres SOA tranzystora zdaje się to potwierdzać. Zależy to jeszcze od sposobu sterowania oraz częstotliwości i jakości programowego PWM.

LEDnet vs HX001
Tutaj przejdę do sedna problemu, jaki z tym sterownikiem miałem. Z tego co się zorientowałem, występują dwa identyczne sterowniki, i jak na chiński produkt przystało, nie posiadają jakiegoś swojego symbolu czy nazwy, więc będziemy je nazywali tak, jak domyślnie nazywają tworzone przez siebie AP.

Mój sterownik tworzy sieć HX001, posiada firmware 4.02.10.hx08 i działa z aplikacją Free Color, która nie dość że była chyba pisana na kolanie, to w żaden sposób nie wyszukuje sterowników, ale ma na sztywno ustawiony IP sterownika na 192.168.2.2 i port 5000. W jej instrukcji nie przewidziano łączenia w trybie STA, i choć moduł WiFi to umożliwia, to po takim połączeniu aplikacja Free Color nie będzie działać z powodu ustawionego na sztywno IP sterownika. Oznacza to że sterownik nie działa w lokalnej sieci, i za każdym razem gdy chcemy zmienić kolor, trzeba się przelogować do innej sieci!

Inne sterowniki, zwane dalej „lepszymi”, tworzą sieć LEDnetXXXXXXXXXX gdzie X to chyba niecały MAC modułu, i posiadają firmware 4.02.08T.25 lub 4.02.11T.15, posiadają też nazwę „LW12”. Czemu są „lepsze”? Ponieważ oficjalnie wspierają pracę w trybie STA w połączeniu przez router. Sprzedawca dostarcza instrukcję w której opisana jest konfiguracja, i współpracują z aplikacją Magic Color która potrafi przeskanować lokalną sieć i wyszukać w niej sterowniki oświetlenia LEDnet. Znajduje sterowniki pod dowolnym IP i działa na porcie 5577.

Mahomet do góry
Najpierw skonfigurowałem swój moduł aby działał na porcie 5577. W ten sposób został odnaleziony przez Magic Color, ale ten choć potrafił odczytać z niego dane takie jak tryb pracy, ustawienia dostępu do mojego routera, umożliwiał reset i przywrócenie ustawień fabrycznych, to wywalał błąd ogólny komunikacji i unknown device. Widać że mój moduł i aplikacja rozmawiały trochę innym językiem. Próbowałem skonfigurować swój moduł w miarę identycznie tak jak moduły LW12 na podstawie informacji znalezionych na jakichś niemieckich forach, ale aplikacja nadal się upierała że sterownika nie będzie obsługiwać i koniec. Sprawdziłem jeszcze kilka aplikacji z google play i nic z tego.


Góra do Mahometa
Pozostało zmusić aplikację Free Color do pracy w lokalnej sieci… a raczej odwrotnie! Skoro miała na sztywno ustawiony adres na 192.168.2.2, to może nadanie sterownikowi takiego adresu w lokalnej sieci sprawi że całość zadziała? Cóż, na początku zmieniłem pulę adresów sieci lokalnej z 192.168.1 na 192.168.2. Sterownik dostał adres 192.168.2.3 przypisany przez DHCP i był osiągalny przez WWW. Przypisałem sztywny adres 192.168.2.2 w menu konfiguracji DHCP, i… sterownik w ogóle nie łączy się z moją siecią. Okazało się że on również ma zaszyty adres 192.168.2.2 i po prostu coś mu się gryzło. Po zmianie jego wewnętrznych IP na inne numerki, zalogował się do mojego zimnego browaru (tak nazywa się moja sieć), i… aplikacja działa! Głupia aplikacja pisana przez nie bardziej inteligentną osobę dała się oszukać. I choć po odpaleniu w telefonie wywala komunikat że nie ma połączenia ze sterownikiem i proponuje przejście do wyboru sieci WiFi, to po anulowaniu tego komunikatu wykazuje pełną sprawność w sterowaniu oświetleniem.

Krok po kroku
Straciłem na te badania calutki dzień, więc oszczędzę tego Wam, i opiszę w (co ważne odpowiedniej) kolejności co należy zmieniać. Jeśli kupiłeś sterownik „gorszy”, ten opis jest właśnie dla Ciebie.

1. Podłączamy sterownik do zasilania, pojawia się nowa sieć HX001
2. Telefonem lub komputerem łączymy się z tą siecią jak ze zwykłym AP
3. W przeglądarce otwieramy adres 192.168.2.2 i logujemy się, user i pass to „admin”. Pierwszy krok to zmiana języka na angielski, w tym celu klikamy jedyny czytelny przycisk „english”
4. Wchodzimy w zakładkę „STA Interface Setting” i podajemy dane do zalogowania w naszej sieci, polecam się upewnić i np. skopiować te dane bezpośrednio z ustawień routera i klikamy „apply” (klik)
5. Restartujemy moduł w „Device management” i po restarcie ponownie łączymy się z siecią HX001
6. W pierwszej zakładce „Mode selection” wybieramy „STA mode” i klikamy „apply” (klik)
7. Ponowny restart. Teraz łączymy się z powrotem z naszą siecią
8. W zakładce „DHCP clients list” naszego routera sprawdzamy jaki adres otrzymał moduł (klik). Tutaj uwaga, na różnych routerach będzie to wyglądało inaczej, a z powodu innej konfiguracji (brak DHCP) może będą wymagać ręcznego zestawienia połączenia
8a. Jeśli moduł nie połączył się z siecią spróbujmy go zrestartować. Jeśli nic to nie daje, to być może pomyliliśmy podane hasło lub typ zabezpieczeń. Teraz żeby dostać się do modułu, należy przywrócić go do ustawień fabrycznych – otwieramy obudowę i wciskamy na 5 sekund czerwony przycisk. Nie za każdym razem reset „zaskoczy”. Wracamy do punktu drugiego.
9. W przeglądarce otwieramy odczytany adres i logujemy się tak jak poprzednio
10. W zakładce „AP interface settings” zmieniamy adres 192.168.2.2 na jakiś inny, np 192.168.2.101, po za zakresem puli DHCP (klik). Apply i restart
12. W zakładce „Application settings” zmieniamy tryb pracy na „client”, zmieniamy adres tak jak w poprzednim kroku, dajemy z powrotem tryb pracy na „server”, apply, i restart (klik). Teraz sterownik będzie mógł się połączyć pod adresem 192.168.2.2 bo został on zwolniony
13. W zakładce „LAN network” czyli głównym menu naszego routera zmieniamy „IP address” z tego co mieliśmy poprzednio, na 192.168.2.X, gdzie X to będzie adres routera, może być „1” – w ten sposób cała sieć będzie działać w nowej puli adresów (klik). Jeśli sieć jest skonfigurowana ręcznie, to będzie problem bo trzeba będzie wszystko doprowadzić do stanu używalności. Jeśli nie mamy w routerze żadnych regułek do forwardingu czy port triggeringu, a całość opiera się na dynamicznym przydzielaniu adresów DHCP, problemu nie ma. Restart routera. Pamiętaj że panel logowania będzie teraz pod nowym adresem!
14. W zakładce „DHCP address reservation” naszego routera dodajemy nowy wpis, wklejając MAC modułu oraz IP 192.168.2.2 i dajemy „enable” jeśli trzeba (klik). Restart routera, i restart modułu
15. Czekamy chwilę i sprawdzamy czy w „DHCP clients list” w routerze pojawił się moduł HX001 pod adresem 192.168.2.2, panel ustawień powinien być osiągalny przez przeglądarkę
16. Głupia aplikacja Free Color wywali błąd braku połączenia przy uruchamianiu, ale będzie działać!

Podsumowanie
HX001Tak wygląda zestaw który kupiłem. Zestaw lepszy posiada pudełko z wizerunkiem dwóch sterowników oraz papierową instrukcję której ten nie ma. Wydaje mi się że po tym można je rozpoznać, ponieważ sprzedawcy chyba nawet nie są świadomi różnic pomiędzy tymi sterownikami. A jak ja się w to wpakowałem? Chciwy, chciałem zaoszczędzić 6zł i wybrałem tańszy choć z pozoru identyczny sterownik, w którego opisie brakowało jednak fragmentu o pracy w trybie STA…

Link do sterownika gorszego (nie brać) – banggood
Link do sterownika (prawdopodobnie) dobrego – banggood

Zobacz także: Jak kupować w Chinach?

rgb-wifi

5.00 avg. rating (96% score) - 1 vote

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Proszę pozostawić te dwa pola tak jak są: